Persfoto Verlangst liggend kl

VERLANGST | “…alsof ik in Fear & Loathing in Las Vegas ben beland…”‬

‘If you see a shadow, something’s there,’ Arcade Fire.

Angst en verlangen. Twee zijdes van eenzelfde medaille. De angst toont wat je niet wilt, draai het om en vindt wat je wel wenst: het verlangen. Sterker nog, hoe groter het verlangen, hoe sterker de anst. Logisch ook, want: verlang, verlanger, verlangst. VERL-ANGST. Hoe zou het zijn om al onze angsten te ;verlangsten’, te transformeren in verlangen? Van nachtmerrie naar wensdroom? Wat ‘verlangst’ jij?

 

OMSCHRIJVING VAN DE VOORSTELLING | “… de kunst van het transformeren.”

De voorstelling VERLANGST gaat gelijk van start met het zwaarste onderdeel: De spiegelcapsule, een zeshoekige spiegelruimte waar je je angst onder ogen gaat zien. Door het droste effect zijn alle stemmen in je hoofd weerspiegeld; de optimist, de minnaar, de grapjas, de zalvende, de zwartgallige, en ergens vind je daar ook die plaaggeest, de angsthaas, die je bang maakt voor van alles en nog wat in het leven. Nadat je je angst diep in de ogen hebt gekeken neem je plaats in de angstscanner. Een audiofragment brengt je angst tot een climax en juist op het moment dat je de angst het meest intens ervaart, maken we een kopie van je angst in de vorm van een grote bittere pil. Deze nemen we voor je in bewaring in het ‘angstendepot’ in de incheckbalie van de slaapvoorstelling zodat je met een gerust hart het festival in kunt gaan.

In het tweede deel (de tweede akte) van de voorstelling gaan we je voorbereiden op de transformatie die in de nacht gaat plaatsvinden, met de zogenaamde transformeter. Hiermee meten we of je klaar bent voor de transformatie. Hiertoe krijg je een apparaat op je hoofd, de transformeter, waarmee we je hersengolven zichtbaar kunnen maken op een grafiek, zoals een hartfilmpje dat van je hartslag doet. Vervolgens halen we je scan uit het angstendepot en ga je jouw angst zelf oplossen…. In een glas water. Kun je het verlangen al zien opborrelen? Vervolgens drink je het brouwsel op terwijl je hard op een toverspreuk uitspreekt –ieder woord gevolgd door een slok: ‘Verlengst, Verlongst, Verlangst, verruil verlangen voor mijn angst.’ Daarmee is de transformatieproces in gang gezet en kun je onbezorgd gaan slapen.

Vroeg in de ochtend terwijl je nog half slaapt hoor je gezang. Het grote monster, waar het hostel naar vernoemd is, is in de nacht zelf ook getransformeerd naar die andere King: The King, Elvis Presley. Hij staat aan je bed in wit Elvis kostuum op Hollandse klompen en brengt je een serenade met een Nederlandstalige versie van Love me Tender. ‘Hou van Angsten, hou van vrees…’ Hij wordt begeleidt door drie lieflijke belichamingen van angsten, die je een kadootje aanreiken: de Verlangvanger. Dit is een laatste apparaatje; een soort ouderwets zakhorloge, echter zit er geen uurwerk in maar een geluidsmodule en een zakspiegeltje waarmee je dit keer in je ziel kijken kunt, op zoek naar je verlangen. Als je het gevonden hebt spreek je deze uit en vang je hem op in de verlangvanger. Om hem voor altijd bij je te dragen, want met de Verlangvanger ben je voor altijd en eeuwig gewapend tegen je angst: voel je hem opkomen, dan trek je je verlangvanger uit je broekzak, klip je hem open en hoor je je eigen bemoedigende stem uitspreken waar het je eigenlijk om gaat: het verlangen.

 CW1B1133

 

CW1B1100

 

+DORMI | De slaapvoorstellingen van Ytopia

Ontwapenend, gewaagd, grensverleggend.

+DORMI is een verzamelnaam voor interactieve slaapvoorstellingen, waarin droom en werkelijkheid als vanzelfsprekend in elkaar overvloeien. In +DORMI experimenteert Ytopia met de mens in haar meest pure doch tevens kwetsbare hoedanigheid, gedreven door haar zoektocht naar waar humaan geluk die voorbij gaat aan conventionele begrenzingen in contact, intimiteit en overgave.

+DORMI is onconventioneel theater; durend van de namiddag tot de vroege ochtend, met een geheel theater, festival of stad als podium en waarbij het publiek zelf de hoofdrol speelt. Bovendien is elk stuk opgebouwd als een drieakter; er vinden drie interventies plaats met het publiek (bij incheck, slapengaan en ontwaken), die in intensiteit toenemen met de apotheose in de ochtend.

Iedere voorstelling bestaat uit een slaapplek voor 20 tot 150 bedden, meerdere performances door soms wel 50 performers en een mobiele incheckbalie, persoonlijke slaappakketjes en ontbijt. De slaapplekken zijn op maat gemaakt op ongebruikelijke, tot de verbeeldingsprekende locaties die aansluiten bij het specifieke concept van ieder stuk en de aard van de speelplek, theater of festival.


‘Ytopia maakt het alledaagse vreemd en het vreemde vanzelfsprekend’,
uitspraak uit het publiek van de slaapvoorstelling Hotel Heden tijdens het festival Motel Mozaïque